Το πικάπ, γνωστό και ως turntable, είναι μια ηλεκτρομηχανική συσκευή αναπαραγωγής δίσκων βινυλίου. Από τη δεκαετία του 1950 έως και σήμερα, τα πικάπ αποτελούν το επίκεντρο της αναλογικής μουσικής εμπειρίας και της hi-fi κουλτούρας. Η λειτουργία τους βασίζεται σε έναν απλό αλλά συναρπαστικό μηχανισμό μετατροπής των φυσικών αυλακώσεων που υπάρχουν πάνω σε έναν δίσκο σε ήχο.
Ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει έναν περιστρεφόμενο δίσκο (platter), έναν βραχίονα (tonearm), και μια βελόνα (stylus) που εφαρμόζει πάνω στις αυλακώσεις του δίσκου. Καθώς το platter περιστρέφεται με σταθερή ταχύτητα —συνήθως 33⅓ ή 45 στροφές ανά λεπτό— η βελόνα "ταξιδεύει" μέσα στις αυλακώσεις, οι οποίες περιέχουν πληροφορίες ήχου με τη μορφή μικροσκοπικών δονήσεων. Αυτές οι δονήσεις μετατρέπονται σε ηλεκτρικό σήμα μέσω του cartridge (η κεφαλή που περιλαμβάνει τη βελόνα), το οποίο στη συνέχεια ενισχύεται από έναν προενισχυτή (phono preamp) και μεταφέρεται στα ηχεία.
Η ποιότητα του ήχου που παράγει ένα πικάπ εξαρτάται από την κατασκευή του, τη σταθερότητα περιστροφής, την ποιότητα της βελόνας και του cartridge, και την ακρίβεια εξισορρόπησης του βραχίονα. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει ο τρόπος με τον οποίο το πικάπ απορροφά κραδασμούς από το περιβάλλον — γνωστό και ως "isolation".
Τα πικάπ είναι δημοφιλή ανάμεσα στους audiophiles και τους συλλέκτες λόγω της "ζεστασιάς" και του φυσικού χαρακτήρα του αναλογικού ήχου. Παρόλο που τα ψηφιακά μέσα προσφέρουν άνεση, πολλοί επιμένουν πως τίποτα δεν συγκρίνεται με την εμπειρία ενός καθαρού, καλά ρυθμισμένου πικάπ.